Sælir lesendur ég var að skoða skóla síðuna okkar sem við
héldum úti meðan við vorum í náminu og fann þennan pistil sem ég
hafði skrifað í lok fyrstu annar og er þetta svoltið íkt mynd af
skólanum en ég ákvað að lofa ykkur að lesa þetta og fá smá hugmynd
um þetta nám sem ég hef verið í og hvernig það gekk fyrir sig þá
sérstaklega hópeflið með Lindu iðjuþjálfa og Guðnýju fyrverandi
sveita stjóra á rauf en hún kendi okkur tölfu .vonandi hafið þið
gaman af
þessu.
Dagur í lífi mínu.
Skeina mig mamma, ég er svangur. Svona hljómar vekjaraklukkan
mín og það þýðir ekkert að stinga hausnum undir kodda eða henda
henni útí vegg. Hún stoppar ekki, bara hefur hærra og hærra svo ég
neyðist til að skríða á lappir og er frekar úldin eftir svefnlitla
nótt. Klukkan er núna 6:00 þannig að það er mjög freistandi að
skríða uppí smástund en þar sem drengirnir mínir nota hvert
tækifæri sem gefst til að stunda þá göfugu íþrótt glímu með sínum
stæl en hún inniheldur meðal annars hártog, öskur og á endanum
grátur. Þá er best að sleppa því og fara bara á fætur
. Jæja nú hefst leitin að fötunum en það er leikur sem allir á
mínu heimili leika á hverjum morgni. Ég byrja. Sokkana finn ég inn
á baði, annan í vaskanum og hinn í baðinu. Hvers vegna veit ég
ekki. Svo eru það buxurnar en þær eru á ganginum, duttu þar af mér
í gærkveldi. Peysan á snúrunni og rest hingað og þangað um
herbergið. Svo eru það fötin hans Hafsteins. Það finnst allt nema
sokkarnir. Þeir finnast aldrei. Jón er auðveldari því hann er svo
mikill drullusokkur að hann þarf hreint á hverjum degi. Strákarnir
fara svo að horfa á video þar til dagurinn nálgast meira.
Ég fer og vek primadonnuna. Þaðan hírast bara drunur og
blótsyrði. Jæja þá er það morgunskammturinn minn en það eru allt í
allt 13 töflur og allar á stærð við vínber og sveskjur, svo það
tekur smá tíma að koma því niður. Ég hoppa og skoppa og drekk mörg
glös af vatni með. Svo þegar þetta er búið þá er ég alveg
pakksödd
. Jæja loksins kemur nú unglingurinn fram grár og gugginn og
ekki mikið búið að sofa, má ekki vera að því. Hún er sko í beinu
sambandi við Raufarhöfn og það er stundum hálf nóttin sem fer í
það. En svo er tekið beint strik á klósettið, er það í svona 30
mínútur og kemur út svona brún og sælleg og tilbúin í skólann.
Allir fara að klæða sig, Hafsteinn í skólann og Jón í leikskólann
en ég á tíma hjá Siddu kl. 8:15 og þarf þar að hjóla, lyfta, teygja
og toga. Svo geri ég líka jafnvægisæfingar sem felast í því að ég
stend á trampolíni og Sidda hrindir mér. Rosalega skemmtilegt. Svo
endum við á að hún fer að reyna að laga sára vöðva og annað sem ég
er slæm í. Hún potar, togar, kreistir og hnoðar, og ég öskra.
Jæja nú kemur Bylgja, við erum að fara á Raufarhöfn í
hópeflingu. Þær eru hressar að vanda og við notum tímann á leiðinni
til að tala um þær hinar sem eru með okkur. Í dag á að dansa, boða
vöfflur, svo við hlökkum ofsalega til. Sigga og Sigrún eru mættar.
Þær eru að drekka kaffi með Gunnu og við ræðum stöðu heimsmála og
annað merkilegt meðan við bíðum. Meðal annars óstjórnlega hrifningu
mína á ónefndum menntamanni, en ég bókstaflega held ekki vatni yfir
honum. Jæja nú tínast hinar inn. Bína læðist með veggjum en
Hrafnhildur ryðst inn eins og jarðýta. Svo koma þær ein af
annarri.
Linda iðjuþjálfi kemur dragandi allskonar drasl. Til dæmis
ferðatösku, net, tjald, poka, blöðrur, egg og margt fleira. Hún
situr föst í dyrunum en með átaki spýtist hún inn blaðskellandi að
vanda. (við erum ekki búnar að komast að því á hvaða lyfjum hún er
en kannski er það bara maðurinn hennar. Ef svo er þá húrra fyrir
honum).
Og það er eins og vant er með hana, brunagaddur og
snjóbylur úti en hún er klædd í þunna úlpu, sem nær rétt niður á
nafla, ullarponsjó sem fer rétt fyrir brjóstin, buxurnar hanga á
mjöðmunum og ná niður að hnjám, götótta skutlu á hausnum en reyndar
í risastjórum fjallaskóm. Ég veit ekki hvað það er en Linda er nú
ekki stór en kannski er bara annað loftslag þarna niðri hjá
henni.
Jæja nú byrjar dagurinn á línudansi. Linda fer einu sinni yfir
sporin, svo eiga allir að vera með. Bína vill ekki dansa, hún vill
bara fá diskó. Linda lofar að það verði gert svo hún lætur segjast.
Og svo er byrjað. Við erum allar misjafnlega frábærar. Sigrún tekur
svo stór skref (það er óþolinmæðin) að Linda er búin að taka tvö
skref til hægri þegar Sigrún er búin með dansinn. Bylgja er svipuð
en ekki eins slæm. Ég er aftur á móti svo sein, ég þarf alltaf að
horfa niður og telja þannig að þegar Linda klárar á ég enn eftir
hálfan dansinn. Þetta verður svona eins og keðjudans. Hrafnhildur
getur náttúrulega ekki tekið þetta alvarlega, hlær eins og fífl og
gerir grín að öllu saman. Mæja er líka flott, liðleikinn og þokkinn
skín af henni. Rannveig óþolandi best, stígur aldrei feilspor.
Sigga hefur einstakan þokka að bera, hennar þokkafullu hreyfingar
eru ekki á allra færi. Og sem heild erum við alveg á
heimsmælikvarða.
Jæja eftir smá hvíld eru það leikir. Linda dregur nú fram
allt draslið sem hún er með og fer að útskýra með miklum
æðibunugangi hvernig þetta á að fara fram. Og það er einhvern
veginn svona. Sko, fyrst takið þið blöðruna og hlaupið með hana í
teskeið. Næst dripplið þið eggjunum. Svo halda servettu á lofti
meðan þið klæðið ykkur í nokkrar flíkur, svo hlaupa tvær og tvær
saman, önnur setur vinstri fót utan um hálsinn á hinni og hin
heldur um ökklann. Og svo hlaupa. Svo segir hún OK. Skiljið. Og
horfir á okkur. Við látum sem svo sé, hún er hvort sem er svo fljót
að gleyma því sem hún segir.
Jæja loksins er komin pása enda allir búnir að vera. Í dag
á að steikja vöfflur. Það er líka leikur sem Linda fann upp. Við
sitjum frammi og ræðum málin. Linda steikir, svo byrja vöfflurnar
að fljúga út úr eldhúsinu ein og ein í einu og við eigum að stökkva
upp og grípa. Æðislega skemmtilegt. Örugglega alveg rosalegt fjör
heima hjá henni þegar hún er að bera á borð. Jæja tíminn líður,
vöfflurnar klárast. Gunna kallar á okkur í mat. Og það er ekki að
sjá að við höfum verið að rífa í okkur, við tökum hraustlega til
matarins. Líflega umræður í gangi. Þar á meðal skordýr, tortíming
jarðar, skost slátur og annað sem við höfum gaman að. Sérstaklega
ég. Ég get bara ekki borðað eða hugsað heila hugsun af
hrifningu.
Svo er það gangan. En við erum svo duglegar, löbbum alltaf. Í
dag förum við óvenjulega langt, svona 110 metra. Stefnum að 150
næsta þriðjudag. Vá. Svo förum við dauðþreyttar heim.
Ekki er annað hægt en að minnast aðeins á tölvukennslu, en
hún fer fram í skólanum svona stundum en annars bara á
elliheimilinu. Um daginn var til dæmis tími á elliheimilinu og
Guðný ætlaði að kenna okkur allt um innviði tölvu. Talaði mikið um
gígabæt, megamæt, harðan disk og drif, og við brostum allar og
kinkuðum kolli og horfðum svo hver á aðra með spurn í augum. Ég
held að ástæðan fyrir því að við erum svona tregar, að minnsta
kosti ég, að ólíkt tímanum hjá Lindu þá er karlmaður með okkur í
tölvunni og hann hefur bara svona truflandi áhrif. En annars gengur
þetta bara vel, við erum allar orðnar alveg rosalega góðar.
En dagurinn sem allir skyldu nema ég hvað Guðný var að fara var
þegar hún fór að tala um marense og monntaði sig ægilega af því að
hafa bakað marense tertu. Og upphófst mikil umræða um bakstur (má
þá ég heldur biðja um megabæt og hvað þetta nú heitir allt saman).
Svo var tími uppí skóla og Guðný kom með skúffuköku, eftir allt
þetta tal um marensinn. En skúffukakan var mjög góð ég tek það
fram. Og aldrei þetta vant virkuðu tölvurnar en venjulega eru þær í
fríi, dvala eða bara sofandi. En Guðný var líka búin að vera uppí
skóla í tvo daga að gera þær klára fyrir okkur. En Guðný minnir mig
alltaf svoldið á krakka í dótabúð eða sælgætisbúð þegar hún talar
um tölvur. Enda á hún allt sem gert hefur verið fyrir tölvur. Sumt
veit hún ekki einu sinni hvernig á að nota en fyrst það er fyrir
tölvur þá verður hún að eiga það. En í sambandi við marensinn verð
ég nú að bæta því við að í síðasta tíma fengum við ægilega góða
tertu svo hún kann nú eitthvað fleira en því sem tengist tölvum
. Ekki má nú enda þetta án þess að minnast aðeins á
fyrirlesarana, þá sérstaklega karlmennina. En einn hefur það
framyfir hina að hann kom ekki bara einu sinni heldur þrisvar. En
sú staðreynd að hann er sálfræðingur gæti haft eitthvað með það að
gera. Eitt skipti var ekki nóg en hann byrjaði á því að rífa sig úr
peysunni og þó við allar, sérstaklega Sigrún og Sigga sendum honum
allslags hint þá fór hann ekki úr meiru. En strax í fyrsta tíma
komumst við að því að við vorum meira og minna niðurbrotnar,
innilokaðar og bældar (það er að segja nema Sigrún). Þetta kom
okkur öllum mjög á óvart. Svo kom hann aftur og við vorum voða
glaðar. Síðast þegar hann kom fengum við Mæja far með honum og ég
held bara að við, allavega ég hafi læknast. Hefði ég verið ein með
honum væri ég al-heilbrigð í dag og gott betur.
Svo fengum við fjármála-spekulant sem átti að redda öllum
okkar fjármálum. Hann lét Siggu dansa uppá borði svo ég geri ráð
fyrir því að allt hennar sé á hreinum núna. Svo dansaði hann við
Grétu, ræddi um lystina að fara á karlafar, drasl í
unglingaherbergjum bar líka á góma ásamt fyrrverandi konunni hans.
Og nú hljóta fjármálin hjá okkur öllum að vera komin í lag.
Svo kom líka kona sem kenndi okkur að anda. Mjög gott að kunna
það, eiginlega bara nauðsynlegt
. Við fórum líka í svaka reisu til Húsavíkur í traktor og
strumpastrætó. Þar gerðum við ýmislegt skemmtilegt. Byrjum á því að
fara í unglingaathvarf, svoldið sjokk frá elliheimilinu. Fórum svo
á heilsugæsluna og sjúkrahúsið og komum að því að tæknikunnáttan er
ekki betri en svo að einn af nemendunum þurfti að redda þessu. Þar
fræddumst við um allt mögulegt varðandi orkusparnað. Veitti nú ekki
af því. Fórum í stafagöngu og sýndum við allar mikla leikni og var
mjög gaman að horfa á það. Enduðum svo í bakaríinu og fengum okkur
allt það hollasta sem boðið var uppá. Rannveig fór og keypti 20 pör
af skóm en engin handa okkur. Vorum við nú svolítið spældar.
Traktorinn lagði svo klukkutíma fyrr af stað til að vera á undan,
allavega til Kópaskers. En strumpastrætóinn hefur sjálfsagt náð
honum á Sléttunni. Ég enda þetta bara á því að þakka fyrir mig. Það
er búið að vera alveg frábært að vera með ykkur í vetur. Hlakka til
að vera með ykkur á næsta ári. Helga Karólína Jónsdóttir